We're out of here...

Flying Home III by Lisa Telling Kattenbraker

Island Beach

Met zo'n mooi strandeiland vlak voor de kust is er voor inwoners Greenwich eigenlijk geen reden om elders op vakantie te gaan. Maar blijkbaar doen ze dat toch wel, want het was op deze stralende dag zo heerlijk rustig op het strand...



Muziek:
Billy Bragg - The Beach is Free
The Travoltas - Endless Summer

The High Line

Muziek:
A Walk on the Wild Side - Walk on the Wild Side(1962) soundtrack

The High Line is a 1.45-mile (2.33 km) section of the former elevated freight railroad of the West Side Line, along the lower west side of Manhattan, which has been redesigned and planted as a greenway. The High Line runs from the former 34th Street freightyard, near the Javits Convention Center, through the neighborhood of Chelsea to Gansevoort Street in the Meat Packing District of the West Village. The High Line was built in the early 1930s by the New York Central Railroad to eliminate the fatal accidents that occurred along the street-level right-of-way and to offer direct warehouse-to-freight car service that reduced pilferage for the Bell Laboratories Building (now the Westbeth Artists Community) and the Nabisco plant (now Chelsea Market), which were served from protected sidings within the structures. It was in active use until 1980.

In the 1990s, it became known to a few urban explorers and local residents for the tough, drought-tolerant wild grasses, forbs and trees that had sprung up in the gravel along the abandoned railway.

By 1999 broadened community support of public redevelopment for the High Line for pedestrian use grew, and funding was allocated in 2004. New York Mayor Michael Bloomberg was an important supporter. The southernmost section reopened as a city park on June 8, 2009. The middle section is still being refurbished, while the northernmost section's future remains uncertain, access disputed between the City of New York and the MTA.

Meer info:
http://www.thehighline.org
http://en.wikipedia.org/wiki/High_Line_(New_York_City)
http://www.youtube.com/watch?v=uRp8z4rLj-Q

Harvard Square

Een bezoek aan Boston zonder Cambridge - lange tijd ons (tweede) thuis - te bezoeken kan natuurlijk niet. Dus voordat we vorige week terugreden eerst nog enkele uren op en rond Harvard Square doorgebracht. The Charles River, JFK Park, de muzikanten en zwervers, the newsstand, Urban Outfitters,... Het was goed te zien (en te horen, ruiken en voelen) dat er in wezen niets veranderd was en dat Harvard Square nog steeds een geweldige plaats is om op een zondag je tijd te verdoen (en voor wie niet helemaal naar Cambridge kan komen, is er de mogelijkheid om dat virtueel te doen via http://harvardsquare.blogspot.com). Extra leuk was dat het voor onze jongens de eerste keer was dat ze in Cambridge kwamen (als we even niet meetellen dat we er met Rory zijn geweest toen hij 3 maanden oud was) en we ze dus konden laten zien waar papa en mama elkaar ontmoet hebben.

Boston Common

Inmiddels weer terug uit Boston, waar we o.a. Margaret, Craig en hun kinderen hebben bezocht. Kerry en Margaret hebben samen op Williams gestudeerd (en vooral ook: hardgelopen). Margaret werkt op Tufts en Craig op Harvard; beiden als bioloog. Vroeger woonden ze in California en ze hebben nog die typische informele west coast mentaliteit. Nu wonen ze net buiten Boston in Winchester, in een huis dat in de jaren 70 gebouwd is door de toenmalige eigenaar van de Boston Red Sox (m.a.w. een heel leuk huis).

Deze foto's zijn genomen op de Boston Common, voordat we een stukje van de Freedom Trail gingen lopen (het is maar goed dat de kinderen niet wisten dat je de wandeling ook virtueel kan maken, door de filmpjes op de website te bekijken, want het was die dag bloedheet dus kwamen er bij de ouders geregeld klachten binnen over de zwaarte van de wandeling).

Playland

Playland is een klassiek amusementspark in Rye, NY, gelegen aan het water. Meer foto´s op Rory´s weblog; klik HIER!

Detroit

Filmpje met foto's van ons bezoek aan Detroit. Er valt nog wel het één en ander over te vertellen, maar dat gaat vanavond niet meer lukken, omdat we morgen vroeg op willen staan om een stukje te gaan rennen voordat we naar Boston rijden.

Quizvraag: wat is het verband tussen de muziek en de beelden?



Muziek:
Go Home Productions - Daytrip to Never Never Land
The Rolling Stones - 2120 South Michigan Avenue (version 1)

Mocha & Java en Research Center of the Midwest

Omdat we morgen alweer richting Boston vertrekken, ziet het er niet naar uit dat er op korte termijn nog een uitgebreid fotoverslag van ons verblijf in Ann Arbor komt. Daarom alleen deze serie van Mocha & Java met onze jongens en twee foto's van na ons vertrek, allemaal genomen door Sylvia.



Muziek: The Beach Boys - God Only Knows (a cappella)

Update 26 juli: nu ook een filmpje met foto's van ons verblijf in het Research Center of the Midwest:



Muziek:
The King Kong Cast - Kwela Kong
Solven Whistlers - Kwela Blues

Shakespeare on the Sound

Zondag net op tijd uit Michigan teruggekeerd in Greenwich om naar de laatste voorstelling van Shakespeare on the Sound te gaan. Ofwel, in een mooi park aan het water (the Long Island Sound) met een goed gevulde picknicktas - wijn was toegestaan! - naar een moderne uitvoering van A Midsummer Night's Dream gekeken. En dat allemaal gratis (behalve die picknick dan). Voor veel bezoekers was twee-en-een-half uur wat teveel van het goede, maar we zijn lekker tot het eind blijven zitten, want juist als de zon is ondergegaan zijn dit soort spektakels het leukst. Amerikanen zijn heel goed in het organiseren van dit soort buitenevenementen en hebben er natuurlijk ook de ruimte, omgeving en het geschikte weer voor.

Enige minpuntje was dat er niet gefotografeerd mocht worden van the union (ja, de vakbond!). Daarom, om een indruk te geven, hieronder wat foto's en een filmpje die schaamteloos zijn overgenomen van de officiële website.

Hitsville USA

Vandaag (vrijdag) naar de Motor City (Detroit) vertrokken en natuurlijk even een bezoek gebracht aan het Motown Historical Museum, dat bestaat uit twee huizen waarvan er één ooit is omgebouwd tot een opnamestudio. Hier werden bijna alle Motown hits uit de periode 1959-1972 opgenomen. De studio zelf is nog in authentieke staat en zo klein dat het moeilijk te geloven is dat hier zoveel geweldige muziek is vastgelegd (zelfs niet voor wie Standing in the Shadows of Motown, prachtige documentaire over Motown's huisband The Funk Brothers, gezien heeft).

Voor het museum lagen bloemen, foto's, knuffels, foto's en gedichten voor Michael Jackson, die met z'n 4 broers ooit bij Motown begonnen is. We vragen ons af of hij als wereldster nog vaak heeft teruggedacht aan die kleine eenvoudig studio (precies dezelfde vraag die in je opkomt als je in Memphis de Sun Studio bezoekt waarin Elvis ooit zijn eerste hits opnam; en er zijn meer parallellen te trekken; het is wachten op de eerste berichten dat Michael nog leeft...)

Fijne vakantie!

Ik hoop dat jullie allemaal een hele leuke vakantie hebben!

Groeten van Kyran

Michigan

Sinds zondag zijn we in Ann Arbor, Michigan, waar Albert deze week onderzoek doet met Edwin, Joe en Wilco. Joe heeft zijn familie meegenomen uit Florida, zodat Ror & Kyr zich goed vermaken met Eric & Brett die ongeveer even oud zijn. Wilco is samen met Diana gekomen, dus Schiedam is hier goed vertegenwoordigd.

We logeren bij Edwin en Sylvia. Hun huidige huis heeft geen zwembad zoals in Florida waar we 2 jaar geleden op bezoek waren (iets wat Ror & Kyr aanvankelijk wel jammer vonden; het weerzien met de honden Mocha & Java maakte echter alles weer goed), maar is prachtig gelegen in een bos op een heuvel met uitzicht op een meertje en heel smaakvol ingericht. Onderstaande video geeft daar slechts een vage indruk van.

Fourth of July Jukebox

HAPPY 4TH OF JULY!

Firemen's Parade

In kleine Amerikaanse steden bestaat de brandweer voor het overgrote deel uit vrijwilligers. Lidmaatschap van de brandweer is niet alleen een dienst aan de gemeenschap, maar heeft ook een belangrijke sociale functie. In en rond de brandweerkazerne worden geregeld feesten en andere bijeenkomsten georganiseerd; soms alleen voor de mannen (en dan mag Albert ook mee, als hij hier is), andere keren ook voor vrouwen en kinderen. Kerry's grootvaders waren allebei actief bij de brandweer (één is zelfs fire chief geweest) en haar vader en broer Tim zijn dat ook. Tim is één van de chauffeurs van Engine 64 van de Port Chester Fire Department, waar de meeste brandweerlieden Ierse roots hebben. (Port Chester ligt tegen Greenwich aan, maar in de staat New York; hier komen Kerry's ouders oorspronkelijk vandaan.) Het is een aparte cultuur, waar loyaliteit en jovialiteit soms belangrijker lijken dan moed en fysieke fitheid. Elk jaar vindt er op de woensdag voor de 4th of July een grote parade plaats van brandweerkorpsen uit de omgeving. In NL zou het wellicht niet veel mensen op de been brengen, maar Amerikanen zijn gek op parades en trots op hun branweermannen. Interessant is het grote aantal bagpipes bands dat we zagen langstrekken; dat lijkt aan te geven dat er ook bij de andere brandweerkorpsen vooral Ierse Amerikanen lid zijn.



Muziek:
Tom Kennedy - Wearing of the Green
Joe Strummer & the Mescaleros - Minstrel Boy
Tom Kennedy - Highland Cathedral

Future Stars

Ror en Kyr tijdens hun Future Stars Camps.



Muziek: The Spitfires - Walk Don't Run 64

Tennis Camp

Kyran is deze week naar een Future Stars Tennis Camp geweest en was zo enthousiast dat hij ook in NL wil blijven tennissen. Hier enkele filmpjes van de warming up die we weer met het fototoestel hebben gemaakt.

Soccer Camp

Rory is deze week naar het Future Stars Soccer Camp geweest, op de campus die SUNY hier vlakbij heeft. Onderstaande filmpjes zijn gemaakt met onze fotocamera; ze duren elk maar 20 seconden en zijn niet van geweldige kwaliteit. Ook waren we een keer vergeten dat je bij het filmen je camera niet in de portretstand moet houden, dus om dat filmpje goed te zien moeten jullie het beeldscherm van je pc even kantelen. Omdat de filmpjes geen geluid hebben, zit er een generiek YouTube deuntje onder.

Birdy

Eén van de leukste aspecten van wonen in een stad als Greenwich is dat het omgeven is door zoveel natuur. En daardoor zie je hier op straat en in de tuinen allerlei dieren rondrennen die je in NL niet zo snel ziet. Veel eekhoorntjes en chipmunks, natuurlijk. Wie vroeg opstaat, kan soms zomaar een hert in de achtertuin zien rondscharrelen. En ’s nachts (het is dan buiten pikkedonker, want er is nauwelijks straatverlichting) komen de raccoons tevoorschijn om vuinisbakken te plunderen op zoek naar eten.

Wij zijn geen vogelkenners en verbaasden ons in de eerste week dat we hier waren over een wel erg grote vogel die wat verder in de straat op een tuinpad rondliep. Navraag leerde dat het een havik was. In NL zouden de vogelaars er helemaal lyrisch van worden, maar hier dus een allerdaagse tafreel. Van de specht weten we niet hoe die eruit ziet, maar wel dat zo’n woodpecker ontzettend tekeer kan gaan. Niet leuk als hij daarvoor ons (houten) huis heeft uitgezocht en bij zonsopgang meteen aan de slag gaat...

Veel dieren betekent helaas ook veel dierenleed. Zo zien we tijdens het rennen vaak platgereden eekhoorns/chipmunks/raccoons (het is niet altijd duidelijk was het geweest is) op de wegen liggen. En als er ineens een hert in de berm van een drukke autoweg verschijnt, houden we ons hart vast. Enkele dagen gelden kwam Kyran luid roepend het huis binnenrennen met de mededeling dat er een pasgeboren vogeltje op straat lag. Waar die precies vandaan kwam was onduidelijk dus werd het beestje, dat direct de naam Birdy kreeg, door Ror en Kyr snel in een schoenendoos gelegd. En meteen werden er wormen gezocht om hem te voeren, wat wonderwel lukte. Uiteraard wisten we dat het een vrij hopeloze missie was, maar Birdy bleek taaier dan verwacht, wat steeds weer voor opwinding zorgde bij de jongens (It’s still alive!). Toen het beestje uiteindelijk overleed was het verdriet groot. Kyran stond erop dat het Birdy in de tuin begraven werd en vroeg aan grandpa om een kruis te maken voor op het graf. Hij bidt nog vaak voor Birdy en heeft vanochtend een Amerikaanse vlag bij het graf geplaatst.

Summertime...

Als we het goed begrepen hebben, is de zomer in Nederland intussen echt losgebarsten. Nou, hier ook hoor, inclusief heftige onweersbuien aan het eind van de middag. Overigens vonden we voor de echter liefhebber nog deze fantastische uitvoering van Summertime.

We zijn alweer een tijdje terug uit de Berkshires. In Oak & Spruce - een resort, wat toch heel wat luxer klinkt dan "vakantiepark" - was het lekker luieren. Beetje zwemmen, beetje shuffle boarden dan wel midget golfen, of een wandeling in de prachtige omgeving. Langs ons appartement stroomde een riviertje dat zo ontstuimig was, dat we 's nachts de balkondeur toch maar dichthielden.

Op de terugreis hebben we het Norman Rockwell Museum bezocht. Nooit geweten dat die covers van de Saturday Evening Post (hij heeft er honderden gemaakt) in werkelijkheid allemaal grote schilderijen zijn. Het was leuk om die te zien, maar wat vooral indruk maakte, was dat je de thematiek van zijn prenten langzaam zag veranderen. Het werk waar hij aanvankelijk mee bekend werd, is vaak humoristisch en laat een small town America zien dat allang verdwenen is (en misschien ook al verdwenen was toen Rockwell de schilderijen maakte). Vaak spelen kinderen nog de hoofdrol en de onschuld druipt er vanaf. De toon wordt noodgedwongen serieuzer en meer geëngageerd tijdens de 2e Wereldoorlog. En in de jaren 60 is de onschuld helemaal verdwenen als Rockwell o.a. de strijd om de burgerrechten in beeld brengt.

Aardig was trouwens ook dat er gidsen rondlopen die enthousiast konden vertellen over de schilderijen, waardoor er ineens veel meer op het doek blijkt te staan dan je aanvankelijk ziet. We hebben Ror en Kyr zelden zo geduldig en geboeid in een museum zien rondlopen.



Muziek: Tina Andrus - Ascendency

...and the living is easy

Yahoo weather forecasts, June 21, 2009

Tja, op deze eerste dag van de zomer is het weer hier ongekend slecht. Hoewel "severe weather alert" wel erg overdreven is, hebben we nu eigenlijk gewoon typisch Hollands weer in plaats van de gebruikelijke blauwe hemel met vrolijk zonnetje. Hopelijk klaart het wat op, want de komende dagen gaan we weer naar de Berkshire Hills, maar nu ook met de jongens en (schoon)ouders, die een zogenaamde timeshare hebben in Oak 'n Spruce. Of we daar gemakkelijk online kunnen gaan, valt nog te bezien. Dus mogelijk tot eind van de week geen updates van deze blog.

Ter viering van de eerste zomerdag èn om beter weer af te dwingen hier de beroemde Summertime scene uit Porgy & Bess (nog steeds niet op DVD verschenen!) plus een bonte verzameling van andere interpretaties van deze klassieker.

Glenville Field Day

Afgelopen dinsdag vond de Glenville School Field Day plaats in en rond de Dorothy Hamill Ice Rink. Dorothy Hamill, die in 1976 tijdens de Olympische Winterspelen in Innsbruck een gouden medaille won bij het kunstschaatsen en ook bekend was vanwege haar kapsel the wedge, is in Nederland allang vergeten, maar niet in de VS en zeker niet in Greenwich, waar zij is opgegroeid. Ook ijshockeyster Sue Merz, een andere plaatselijke heldin (o.a. gouden medaille tijdens de Winterspelen in Nagano, 1998), wordt in de ice rink uitgebreid geëerd.

Tijdens de Field Day blonken Ror en Kyr vooral uit in de hardlooponderdelen. Uiteraard was dit voor ons geen verrassing, maar het zorgde wel voor wat teleurstelling bij enkele plaatselijke "kampioenen".

Hoogtepunt (tevens finale) van de dag was de tug of war (touwtrekwedstrijd) tussen all deelnemende klassen, waar onze jongens vrij snel werden uitgeschakeld, maar de pret was er niet minder om.



Muziek:
Bob Thorp - Take Me Out To the Ballgame
The Plumstead Common - Pipeline

The champ is back in town! (part 2)

"First used in September of 1970, the Herbert S. Towne Field House is a double-domed (technically a "hyperbolic paraboloid") structure that is 252 feet long and 152 feet wide and is used for men's and women's indoor track and men's and women's tennis. It contains a 195-yard Rekortan track, pole vaulting, long jump and high jump pits, and shot put and weight throw area."

Onze eerste dag in Williamstown zijn we naar de Herbert S. Towne Field House gegaan. Niet omdat daar een evenement zou plaatsvinden (je kon er zo naar binnen lopen, maar er was verder niemand), maar omdat daar de Track & Field Wall of Fame is. Met andere woorden, daar worden de huidige en vroegere atlethiek kampioenen van Williams College geëerd.





En ergens daartussen moest ook een foto hangen van Kerry. Die bleek aanvankelijk echter onvindbaar. Misschien verwijderd vanwege "te oud" of gewoon uit baldadigheid door iemand meegenomen? Net toen we teleurgesteld weer naar buiten wilden gaan, zagen we nog een stukje Wall of Fame dat ons eerder ontgaan was. En ja hoor, dit was precies het gedeelte waar de eerste grote atletieksuccessen van Williams werden gememoreerd.





Kerry's tijd op de 3000 meter (indoor) blijkt nog steeds te behoren tot de 10 snelste van Williams. Om een indruk te krijgen van hoe mooi het cross country parcours in en rond Williamstown is, klik je HIER.

Later die dag ook nog naar het Williams College Museum of Art geweest (alles ligt heerlijk op loopafstand). Daarbinnen mochten we natuurlijk niet fotograferen, maar voor de ingang staan deze prachtige ogen.


Eyes door Louise Bourgeois
(meer ogen: HIER, ICI, AQUI & HERE!)

Tenslotte nog een foto van de spouse of the champion:

dit is de roete om naar school te gaan...

We vonden dit gisteren in Kyran's schrift dat eigenlijk bedoeld is voor rekenen (math). Geschreven toen wij in Williamstown waren (vandaar me ouders zyn wat dagen weg). Het is gemakkelijker te lezen als je eerst op de scan klikt om hem te vergroten.

Gedicht

What's happening here?

Het antwoord staat HIER

Williams Reunion Parade

Muziek:
Bob Crosby & His Orchestra - South Rampart Street Parade

PS: We kregen bericht van YouTube dat deze video geblokkeerd zou zijn vanwege de muziek, maar zelf zien we hem nog steeds. Laate even weten of jullie hem wel/niet zien.

Terug uit Williamstown

Na vier interessante, leuke en vooral intensieve dagen in Willamstown nu weer terug in Greenwich, waar de kids en hun grandparents het goed met elkaar hebben uitgehouden. Het verslag van de 25th Reunion laat nog even op zich wachten, want we zijn bekaf na enkele veel te korte nachten. Dat heb je ervan als je tot laat in de 80's disco blijft hangen terwijl je de volgende ochtend vroeg hebt afgesproken om met een groepje in de Berkshire Hills te gaan rennen. Dus voor nu alleen even bovenstaande foto, gisteren genomen tijdens een cocktail receptie.

Upcoming event: Williams College 25th Reunion

Morgen gaan Albert en ik naar mijn 25e reünie van Williams College. Niet te geloven! Veel van jullie weten dat ik op de Massachusetts Insititute of Technology (MIT) mijn graduate studies heb gedaan. Daarvoor heb ik van 1980-1984 op Williams gezeten en daar mijn Bachelors Degree in Mathematics gehaald. Williams is een klein liberal arts school in de noordwestelijke hoek van Massachusetts. Klein, maar fijn: het is één van de beste liberal arts colleges in de VS!

Ter voorbereiding heb ik een mailing gekregen van het organisatiecomité. Meer dan 200 van de 500 graduates van mijn klas zullen aanwezig zijn. Oeeeiii! Het comité heeft een boek uitgegeven met recent nieuws van de klasgenoten die iets wilden vertellen. “Yours truly” heeft ook een stukje plus foto’s gesubmit. Het boek is gisteren aangekomen (nadat het eerst naar Nederland is gegaan). Het is leuk om te lezen, joh! Ik maak overuren om de levensgeschiedenis van iedereen uit mijn hoofd te leren.

De activiteiten tijdens de reünie zijn gevarieerd, van sport en lezingen tot en met feesten en dansen, en duren 4 dagen!

Nieuwsgierig? Dit wordt vervolgd…
-K

Cos Cob Field Day

Omdat Glenville School, de school waar Ror & Kyr als leerling staan ingeschreven, op dit moment verbouwd wordt, gaan de jongens feitelijk naar andere scholen. Voor Kyran is dat Cos Cob School en daar hadden ze gisteren de jaarlijkse Field Day (sportdag). Helaas was Kyr hier niet tijdig gearriveerd om mee te doen aan de kwalificatiewedstrijden (!) voor de meer serieuze onderdelen. Vandaar dat hij alleen aan de meer ludieke activiteiten - zoals de three legged race - meedeed en verder vooral als supporter fungeerde. Maar dat mocht de pret niet drukken en het was vooral leuk om te zien hoe goed hij het kan vinden met zijn klasgenoten.

Volgende week dinsdag vindt voor Kyr (en voor Ror ook trouwens) ook nog eens de Glenville School Field Day plaats. En het goede nieuws is dat daar geen kwalificatiewedstrijden voor zijn gehouden: iedereen zal gewoon overal aan meedoen.



Muziek: Dub Specialist - Race Track Version

Kyran heeft het druk

Want behalve al het werk dat hij van de Jozefschool heeft meegekregen, moet hij elke dag ook huiswerk maken voor zijn Amerikaanse school. Ze hebben hem daarvoor zelfs een agenda gegeven! En alles in het Engels natuurlijk! Maar hij doet goed zijn best. Vorige week moest hij woordjes voor spelling leren en daarover kreeg zijn klas op vrijdag een toets. 's Middags bij thuiskomst kieperde hij zijn hele tas om, op zoek naar het inmiddels als nagekeken toetsblad om trots zijn resultaat te laten zien: one hundred percent, ofwel in gewoon Nederlands: een 10!



Hier nog wat foto's van Kyran waaraan iedereen kan zien hoe druk hij het wel niet heeft ;-)



Muziek: Sandy Nelson - Get With It

Happy Birthday Siena!

Ons nichtje Siena is vandaag (zondag) 6 jaar geworden. Van Harte Gefeliciteerd!